Ervaring Bart: sportstage Kaapstad

Mei 2012
De eerste stagedag begon om kwart voor 9 in de ochtend. We werden opgehaald door Kevin, onze projectleider, die ons naar een school bracht in Houtbay. In Zuid-Afrika worden de basisscholen betaald door de overheid. Zo kunnen ook alle kinderen uit de townships naar school gaan. Op die manier blijven de kinderen overdag van straat en kunnen de slimme onder hen misschien door leren.

Op de school kregen we te maken met drie verschillende leeftijdsgroepen. Deze groepen bestonden uit jongens, die wij trainen gingen geven in voetbal. Het opmerkelijke is dat de arme kinderen sporten in hun schoolkostuum. Ze hebben niet genoeg geld voor sportkleding. De meeste sporten op hun blote voeten, aangezien zij hun schoolschoenen netjes willen houden. 

Het stage werk is erg dankbaar. De kinderen zijn opvallend genoeg niet gewend om warmte te krijgen. Je merkt dat je heel gauw een band met ze opbouwt en dat ze graag een training van je volgen. Aan het eind van een training blijven ze graag bij je, omdat het thuis een stuk onaangenamer is.

Toen we klaar waren zijn we naar een school gegaan waar rijkere kinderen op zitten. Daar hebben we ook een training gegeven. Maar dat was lang niet zo leuk als op de eerste school. De kinderen waren verwend en luisterden slecht.

Rond 5 uur waren we klaar en heeft Kevin ons bij Lionshead afgezet. Lionshead dankt zijn naam aan het feit dat de berg de vorm van een leeuwenkop heeft. Kevin vertelde ons dat we vanaf het hoogste punt zowel de zonsondergang als de maan konden zien en dat we een prachtig uitzicht hadden over heel Kaapstad. Hij had geen ongelijk, het was onwijs mooi.

 -----

Zoals beloofd was het vandaag mooi weer. Met een strakblauwe hemel begonnen we de dag bij Kenmere basisschool. Op de school gaven we de jongste kinderen les, een zware taak. De man die ons daar in begeleid is een fijne om mee te werken. Ook hij was teleurgesteld in de wedstrijd van gisteren. ‘Ze speelden als een stel Italianen’ waren zijn woorden.

Rond het middaguur reden we naar Obs waar we training gaven aan de jongens onder 13. In de groep zitten een aantal heel talentvolle voetballers, die best hogerop zouden kunnen komen. De kans is groot dat twee van hen op oefenstage bij Ajax Capetown mogen, een mooie kans. 

Op Obs geven Kayra en Petra (medestudenten en huisgenoten) ook vaak les. Onder leiding van een Zuid-Afrikaanse jonge lerares geven ze onder andere volleybal en dansen. De lerares, die er sportief uitziet, is jammer genoeg weinig gemotiveerd in het uitoefenen van haar vak. Ze gaat vaak met 8 kinderen wat doen, en de andere 32 zitten niet te doen. (In de meeste klassen zitten 40 kinderen)

Het probleem in Zuid-Afrika is dat sportles op achterstandsscholen nu pas een beetje begint. Men komt er nu pas achter dat je via sport dichter bij de kinderen kunt komen. De kwaliteit van de sportlessen is dus heel matig en er is weinig controle. Zo ook bij deze lerares, niemand die haar controleert.

Overigens is de sportkant niet de enige die controle mist. Ook bij het theorie gedeelte zou dat veel meer moeten. Het gebeurd vaak dat er docenten gewoon niet op komen dagen, waardoor de kinderen soms wel uren in het lokaal zitten te wachten, op niets.

 -----

Het weer was een stuk minder als de afgelopen dagen. Het was licht bewolkt en er stond aardig wat wind.

We begonnen op mijn favoriete school. De kinderen komen voor het grootste gedeelte uit krottenwijken, maar ze zijn zo enthousiast en dankbaar voor alles wat je doet. In plaats van voetbal gaven we een algemene sportles. Als eerst deden we een estafette, de groep had het nog nooit eerder gedaan. Aangezien we geen materiaal hadden, gebruikte we hen schoenen als pionnen. Ze wisten niet van ophouden, ikzelf heb het na 2 estafetten wel gehad. Deze jongens bleven maar gaan.

Toen we klaar waren hebben we een tijdje staan kijken bij het schoolkoor. Op de school hebben ze een goede maar strenge juffrouw die met de kinderen zingt. Naast de juffrouw is er een pianist en iemand die dwarsfluit speelt. De kinderen zingen heel erg mooi. Zodra de piano zachtjes speelt zingen de kinderen zachtjes en elke keer als de piano wat harder klinkt zingen ze iets harder. Heel gaaf om mee te maken!

Kevin haalden ons vervolgens op om naar een school te gaan waar we volleybal gingen geven. Op het CIOS hebben we daar les in gehad tijdens het eerste jaar. We wisten dus hoe we het moesten aanleren. Het was erg leuk om te doen en we zagen heel snel resultaat wat de techniek betreft. Alleen het partij spel ging vrij moeizaam, net als met voetbal gaat de bal alleen maar heen en weer. Er is niet echt spraken van team spel. Kevin vertelde ons dat het team spel vanzelf komt. Het is geen eenvoudige sport om in één keer te leren.

Toen we op de terug weg naar ons appartement reden en naar de zee keken, was de zee verdwenen. We reden vrij hoog en keken uit op de kust. De zee lag bedolven onder een laag van damp. Het leek wel of de wolken uit de lucht op zee waren gevallen en daar als een deken bleven liggen. Een prachtig gezicht wat we nog nooit eerder hadden gezien.

 

Bart aan het werk bij Obs

 

Ervaring Marisca: Project Last Chance

Medio januari ben ik voor de 3^de keer als vrijwilliger werkzaam geweest bij project Last Chance in Kaapstad. Ook dit jaar heb ik toch ook weer goede resultaten geboekt. Directie, staf en leerlingen lieten mij node gaan en ook ik nam met pijn in het hart afscheid van iedereen. Maar het zal een tijdelijk afscheid zijn, want in 2013 kom ik weer terug.

De door mij begeleide leerlingen hadden allemaal een prachtige afscheidskaart voor mij gemaakt en ook van de directie en docenten kreeg ik een mooie kaart met veel lieve woorden daarop. De directeur, liet zich in zijn afscheidsspeech niet alleen zeer lovend uit over mijn werk, maar sprak ook veel lieve woorden over mij als persoon. Heel ontroerend.

 

In totaal heb ik 22 leerlingen dit jaar individueel begeleid met het verbeteren van hun leesvaardigheden van het Engels. Ook nu weer werd gebruik gemaakt van de leesmethode Toe by Toe in combinatie met eenvoudige boeken. Een aantal van hen had ik ook in 2011 begeleid. Het leesniveau van enkelen van hen was, nadat ik in maart 2011 was weggegaan, niet vooruit gegaan. Omdat ik steeds gedetailleerde verslagen had gemaakt van de voortgang van elke leerling, kon ik bij deze leerlingen de draad weer oppakken op het punt, waar ik vorig jaar was gestopt.

Project Last Chance: bijna klaar voor Valentine's day

Ook dit jaar heb ik weer een voortgangsrapportage gemaakt van elke leerling die ik heb begeleid. Eventuele toekomstige vrijwilligers kunnen van deze verslagen gebruik maken om een indruk te krijgen van het niveau van de leerlingen die ze gaan begeleiden.

Ik wens hen veel succes.

Marisca

Vrijwilligers in actie!

Momenteel is er weer een aantal vrijwilligers aan het werk voor onze projecten in Kaapstad. We stellen er even een paar aan je voor….

Bas, vrijwilliger bij ‘vrijwilligersprojecten Hout Bay’.

Momenteel zet hij zich in voor atletiektraining en wedstrijden bij project Oranjekloof en de High School van Hout Bay. Daarnaast werkt hij ook samen met docenten van beide scholen bij het geven van rekenen/wiskunde. Na schooltijd is hij te vinden bij onze ‘home work club in het township’. In het volgende schoolsemster zal hij zich meer gaan bezighouden met het geven van voetbaltraining.



coachen bij een atletiekwedstrijd



Geesje, vrijwilliger bij project ‘Last Chance’.

Zij zet zich in voor de tieners van dit trainingsschooltje in het centrum van Kaapstad. Voor deze leerlingen is dit de laatste kans die ze krijgen om te leren lezen en schrijven en een soort ‘einddiploma’ te krijgen. In de praktijk betekent dit dat Geesje te maken heeft met leerlingen van 14/15 jaar oud die analfabeet zijn. Naast het concentreren op Engelse leesvaardigheid komt er ook veel maatschappelijke problemen aan de orde. 

Hella, vrijwilliger bij project ‘Hout Bay High School’.

Dit is de tweede keer in korte tijd dat Hella actief is bij dit project. Ze is momenteel bezig met een aantal docenten om ‘dyslectie’ in kaart te brengen op deze Middelbare school. Dit betekent: de leerlingen testen en een gestructureerd plan van aanpak bespreken met de docenten. Daarnaast helpt ze in de middaguren ook een aantal eindexamen leerlingen van de High School met het aanleren van praktische studievaardigheden. Belangrijke vaardigheden die bij deze leerlingen vaak helaas ontbreken. Hella is op woensdagmiddag actief bij de zwemlessen voor de townshipkinderen.

Hella met Hout Baai High School leerlingen

Let op! Voorbereidingsmiddag nieuwe deelnemers 24/03

Na onze succesvolle ‘terugkommiddag’ van 10 december jl. waar wij veel oud-vrijwilligers hebben mogen begroeten, is het binnenkort de beurt aan onze nieuwe deelnemers om voor hun vertrek bij elkaar te komen.

Onze ervaring leert dat dit soort voorbereidingsmiddagen altijd nuttig is voor zowel de deelnemers als onze organisatie aangezien er dan veel waardevolle informatie wordt uitgewisseld. Daarnaast vinden deelnemers het prettig om alvast andere gelijkgestemden te ontmoeten die mogelijk ook in dezelfde periode aan een van onze projecten gaan deelnemen.

Tijdens de middag zullen er verschillende mensen van onze organisatie aanwezig zijn en daarnaast een aantal oud-vrijwilligers. Ook deze keer wordt de mooie locatie beschikbaar gesteld door Instituut voor Filosofie te Amsterdam.

Oud-vrijwilligers tijdens onze 'terugkommiddag' van 10 december 2011

Ervaring Karin: stage project Mondzorg, Kaapstad

Hier even een update van mijn ervaringen in dit mooie Zuid-Arika!
Afgelopen vrijdag was een zeer speciale dag; Desmond Tutu werd 80 jaar en dit werd gevierd in een kerk; St. George’s Cathedral. Nu kwam ik erachter, nadat ik uitgenodigd was door mijn projectcoördinator Karen (belangrijke functie binnen deze kerk), dat dit een behoorlijke aangelegenheid was. De vice-president of South Africa was aanwezig, net als de vrouw van Nelson Mandela en Bono van U2 (vriend van Desmond Tutu). Het was een grote happening; gospelkoor, iedereen was aan het dansen/zingen + van vele culturen waren mensen aanwezig :dit gaf een prachtig beeld qua kledij, houdingen etc. Zo zie je nog eens wat!

Maar… er moet ook gewerkt worden: maandag was ik wederom in het Hospital van Lotus River, afdeling tandheelkunde, aanwezig en heb met stagebegeleidster Wayda (fantastisch mens) een bezoek gebracht aan verscheidene creches/basisscholen. Afspraken gemaakt om voorlichting te komen geven en ik heb een bezoek gebracht aan een private clinic; gewoon om het verschil te kunnen zien tussen deze en een kliniek wat wordt ondersteund door de overheid. Leerzaam momentje!

Toen ik gister aankwam in de kinderkliniek (Khayelitsha) bleek dat er twee nieuwe Zweedse vrouwelijke tandartsen aanwezig waren. Deze twee dames zijn erg aardig en hanteren vrijwel dezelfde tandheelkundige methodes en technieken als wij in Nederland. Was ook wel ff fijn om mee te maken!

Woensdag kwam ik aanrijden bij het ziekenhuis en de rij stond tot buiten; ze organiseren speciale dagen waarop hele basisscholen een bezoek brengen aan de tandartspraktijk. Het screenen van deze gebitten werd door mij gedaan, daarna informatie doorgegeven aan de tandarts en dan worden de kinderen geholpen. Die taxichauffeur van de school bleef maar heen en weer rijden met zijn busje, er kwam geen einde aan.. Zeer nuttige dag!!!

Vandaag (donderdag) heb ik voorlichting en instructies gegeven op 3 verschillende crèches, samen met één van de medewerksters van de kinderkliniek. Ook zijn de kinderen gescreend en bij welk kind er iets moest gebeuren qua toestand van het gebit is genoteerd en wordt binnenkort door de ‘driver’ van en naar de kliniek gebracht om behandeld te worden. Goed systeem mijn inziens.
Een aantal zwarte kinderen moesten even aan mijn huid en haren voelen om te besluiten dat ik geen buitenaards wezen was…

geschreven door Karin, stagiair project Mondzorg, Kaapstad van oktober tot december 2011

Eerste schooldag Nikki en Olwethu, Western Sports School!

Enkele weken zijn zowel Nikki als Olwethu begonnen als leerling op de Western Sports School in Kuilrivier, Kaapstad! Onze stichting was op hun eerste schooldag aanwezig. Het was bijzonder hen beiden te mogen begeleiden bij dit grote moment aangezien ze niet alleen naar school gaan, maar ook per direct (verplicht) op de schoolcampus wonen.

Nikki in haar eigen kamer

Nikki en Olwethu zijn geselecteerd uit een grote groep kinderen uit het township die hebben meegedaan aan ons volleybalproject Smash!. Project Smash! is met vereende krachten van vele hardwerkende vrijwilligers al 1,5 jaar draaiend op verschillende basisscholen in Kaapstad en omstreken. Beide kinderen hebben uiteindelijk meegedaan met de ‘volleybal try outs’ van de Western Sports School en zijn toen uit een grote groep volleyballers geselecteerd! Ze zullen nu in 4 jaar tijd door de Western Sport School verder als professioneel volleybaler worden klaargestoomd.

Het mooie van deze opleiding is dat de kinderen niet alleen intensief met sport bezig zullen zijn, maar ook een gedegen academische opleiding krijgen aangeboden. Tevens hebben ze de garantie dat, als ze later verder willen studeren, hen een studiebeurs zal worden aangeboden.

Olwethu in zijn eigen kamer

Voor zowel Nikki (afkomstig uit het township Imizamo Yethu, Hout Bay) als Olwethu (afkomstig uit township Gugulethu, Kaapstad) is dit een enorme kans aangezien hun toekomst er waarschijnlijk toch heel anders uit zou zien. De realiteit in Zuid-Afrika is helaas nog steeds dat kinderen uit townships weinig mogelijkheden krijgen om een goede opleiding te volgen en hierdoor veel minder kansen hebben op de arbeidsmarkt!

Nikki en Olwethu worden komend schooljaar door onze stichting gesponsord*. Daarnaast hebben we in overleg met de ouders als voorwaarde gesteld dat ook de ouders/verzorgers een gedeelte van de kosten van het schoolgeld en de sportkleding voor hun rekening nemen.

Wij zullen deze kinderen intensief blijven steunen en volgen en hopen uiteraard dat ze het eerste (intensieve) jaar goed zullen doorkomen. Dit blijft een grote uitdaging aangezien het een compleet andere wereld voor ze is dan hun leven in het township. We hebben alle vertrouwen dat zowel Nikki als Olwethu zullen slagen!

*sponsoring mede mogelijk gemaakt door sponsor MaxWijnimport

Ervaring Sanne: Stage Houtbaai High School, Lerarenopleiding

Stage Lerarenopleiding Engels

Houtbay, Zuid Afrika- 14 oktober t/m 3 december 2011

Ik zit in mijn laatste jaar van de lerarenopleiding Engels en ben voor stage naar Houtbay gegaan in Zuid- Afrika. De High School ligt in een prachtige omgeving, tegen de heuvel op met uitzicht op de haven en baai van Houtbay. De leerlingen van de school zijn voornamelijk Xhosa en Afrikaans. De Afrikaners wonen veelal op dezelfde berg als waar de school staat, maar de Xhosa’s wonen op een afstand van 3 kwartier tot een uur lopen van de school in het township Imizamo Yethu. Door de apartheid in Zuid Afrika, zijn alle verschillende stammen nog niet één. Je ziet dus ook groepen in de klassen, de Afrikaners horen bij elkaar en Xhosa’s ook, en dan heb je nog de immigranten uit verschillende Afrikaanse landen wat ook weer een groepje apart vormt. Ondanks dat veel van de tieners thuis te maken heeft met armoede, geweld, honger en drugs en drank gebruik hebben ze allemaal hoop op een betere toekomst. Sommige hopen op een carrière als professioneel voetballer, danseres, rapper en sommigen doen onwijs hun best op school en hopen dat ze naar de universiteit kunnen gaan en later een goede baan krijgen. Juist voor deze laatste kinderen is het jammer dat ze op Houtbay High school zitten, waar het er allemaal nogal eens chaotisch aan toe kan gaan. En juist voor deze kinderen kun je als vrijwilliger het verschil betekenen.

Je komt ’s ochtend aan op de High School en het eerste wat je moet doen is de tijden opschrijven voor de dag. Er is wel een vast rooster, met in welk lesuur de leerlingen welk vak hebben, maar niet hoe laat deze lesuren zijn. Dit wordt elke dag opnieuw bedacht en hangt af van welke leraren er op school zijn en wat er verder allemaal nog moet gebeuren op die dag. In het begin ging ik samen met Kevin (=projectleider) leerlingen uit de klas halen om met ze aan de slag te gaan met Engels, maar na de eerste week kende ik inmiddels wat leerlingen en kwamen ze zelf naar me toe om even te helpen met wat huiswerk of gewoon zomaar omdat ze een tussenuur hadden en wat extra wilden oefenen. Ik zat in een apart lokaal, waar als het regende het water naar binnen kwam door het gat in het dak. Het zal nu inmiddels misschien gerepareerd zijn. Vanuit dit lokaal zag je de leerlingen die halverwege de dag onder het hek door kropen en naar huis of chips gaan kopen bij het winkeltje schuin tegenover de school.

Niet alleen waren de leerlingen superblij met hun hulp met Engels (en soms legde ik ook wiskunde uit) maar ook hadden ze soms even iemand nodig die ze motiveerde of even naar ze luisterde. Je bouwt echt een band op met deze leerlingen. Wat overigens ook meespeelt is dat de docenten overvolle klassen hebben, en dus moeilijk aandacht kunnen geven aan individuele leerlingen en de ouders vaak zelf niet de opleiding hebben gehad om hun kinderen te kunnen helpen met hun huiswerk. Je ziet deze kinderen echt even opbloeien als jij er bent en ze wat extra hulp en aandacht kan geven.

Ook heb ik even geprobeerd om zo’n overvolle klas les te geven, wat me best aardig afging. Ze luisterde en deden mee, wel was het natuurlijke rommelig en rumoerig en lagen er wat tieners te slapen op hun tafeltje. Je moet hiermee wel oppassen want de docenten zijn superblij als je hun klas overneemt, dan kunnen zij lekker op hun gemak in de docenten kamer een kop koffie drinken en stapels toetsen nakijken. Wat natuurlijk niet de bedoeling is.

Het was voor mij een hele goede ervaring!

Sanne van Egmond

Hout Bay High School

Ik heb een filmpje gemaakt tijdens mijn verblijf in Zuid Afrika om vooral mijn moeder een algemene indruk te geven van Houtbaai, Zuid Afrika. Youtube:  http://youtu.be/Ov_CW5giziU